Uit de kast verhalen

Purmerendse Shane was vroeger een meisje: ‘Ik wist tot mijn 15e niet eens dat transgenders bestonden’
Nieuws do 30 okt, 10:20
EDAM/PURMEREND – Niets maar dan ook niets doet vermoeden dat de man die we spreken voor het interview in- het kader van Pride Maand in Purmerend-, transgender is. Shane is behoorlijk lang, heeft een imposant postuur, is bedekt met tatoeages en heeft flinke baardgroei. Hij is (bonus)papa van Ryu en Aurora en is al enige tijd getrouwd met Samantha, zijn vroegere buurmeisje! Toch kwam Shane zelf ook ter wereld als meisje in een Purmerends gezin, nu 38 jaar geleden. “Ik heb lange tijd echt niet geweten wat er met mij aan de hand was. Ik voelde dat er iets niet klopte, maar wist gewoon niet wat het was…”

Dit jaar is Pride Purmerend van 6 oktober tot en met 9 november 2025. Prachtige films, theatervoorstellingen, creatieve en sportieve activiteiten geven ruimte elkaar te ontmoeten en te zijn zoals je bent. Met verschillende organisaties uit Purmerend, waaronder stichting RER , die zich inzet voor emancipatie van de LHBTQI-gemeenschap, wil de gemeente uitdragen dat iedereen zichzelf mag zijn. Want dat kan helaas nog veel te vaak niet. Dit ervaarde Shane maar al te goed.

Shane worstelde lange tijd met zichzelf. Door de pesterijen op school sloot hij zichzelf af. Zo erg zelfs dat hij zwaar depressief raakte. “Dat pesten begon al in groep 1. Toen had ik al een snor, zullen we maar zeggen. Daar werd ik dan ook behoorlijk mee gepest. Snorremans. Riepen ze. Klinkt onschuldig. Maar het pesten wat daarop volgde-ook later op de middelbare school en daarna nog in dagelijks leven- heeft wel diepe sporen achtergelaten. Ik heb diverse traumabehandelingen gehad om weer beter in het leven te kunnen staan.”

Ik dacht dat ik lesbisch was
“Toen ik een jaar of 13, 14 was begon ik me een beetje af te zetten tegen alles. Ik was er klaar mee om het pispaaltje te zijn. Ik kwam in de puberteit en dacht dat ik lesbisch was, aangezien ik op vrouwen viel. Dat besloot ik dus ook meteen op school te vertellen en aan mijn vrienden en omgeving. Zij reageerden vrij positief.” Dat gaf wel wat opluchting voor Shane die toen nog door het leven ging als Jashinka. Maar al snel volgde weer een depressie. “Ik kreeg antidepressiva en daar ben ik nog steeds dankbaar voor. Dat maakte het leven voor mij- en nu nog steeds- een beetje meer behapbaar.”

Caitlyn Jenner
Hoewel de scherpe randjes van het leven worden verzacht door de antidepressiva blijft Shane voelen dat er iets niet klopt...”Totdat ik de documentaire zag van Caitlyn Jenner ( I am Cait) waarin de transitie van Bruce naar Caitlyn Jenner te zien is. Dit was in 2015. Er ging een wereld voor me open. Ik wist oprecht niet dat transgenders bestonden tot op die dag. Maar ik wist meteen; dit is wat ik ook ben. Ik ben transgender. Het voelde als een opluchting.”

Transitie
Shane besloot naar de huisarts te gaan om in aanmerking te kunnen komen voor transitie. “Dat is natuurlijk niet meteen geregeld. Er volgen eerst vele gesprekken met psychologen, stapels met vragenlijsten en dan uiteindelijk krijg je een goedkeuring om te starten met hormonen. Ik kreeg testosteron-injecties. Maar dan kom je opnieuw in een soort puberteit. Het maakt je agressief en impulsief. Op het dieptepunt had ik bedacht dat ik in een bocht op de A8 rechtdoor zou rijden. Ik kon niet meer. Het was heel heftig. Opeens dacht ik in de auto aan Samantha. Dat gevoel was zo sterk. Dat heeft zo moeten zijn denk ik. Toen ik weer thuis was besloot ik haar te appen. Ik was toen namelijk nog met mijn ex getrouwd. Niet lang daarna werden Samantha en ik verliefd.” Heftig
“Ja, het was een tamelijk heftige periode. Niet alleen de zoektocht naar mezelf maar ook alles eromheen de aanloop naar de echte transitie. Ruzie met familie, vrienden, ouders. Niet dat mijn ouders mijn beslissing niet respecteren, integendeel. Ze willen dat ik gelukkig ben. Volgens mij waren ze niet eens verbaasd.."

Testosteron en D-Cup
“Maar dat is het dus ook. Veel mensen om mij heen zagen mij al niet eens echt als meisje of vrouw…Bij de testosteron-meting bleek al dat ik altijd al een verhoogde testosteron-waarde van nature had. Ik had wel een flinke D-cup. Dat dan weer wel. En ik kan vertellen dat ik mij na de operatie geweldig voelde. Eindelijk mijn borsten kwijt.” Ook liet Shane zijn baarmoeder verwijderen. “Het klopt nu gewoon en ik heb geen seconde spijt gehad. Ik denk dat het goed is dat dit nu allemaal mogelijk is. Het maakt mij echt gelukkiger dat ik nu echt kan zijn wie ik ben. Ik hoop alleen ook op een beetje meer tolerantie van de buiten wereld. De maatschappij is hard en denkt niet aan de effecten van pestgedrag. Momenteel heb ik nergens last van en ik voel mij goed geaccepteerd. Ik ben blij dat ik kan zijn wie ik ben. En mensen alsjeblieft; leven en laten leven. Het is toch prachtig als je jezelf kunt zijn?!”

Hieronder vindt u het verhaal van Mike. Dit verhaal las ik tijdens de regenboogviering in het Apostolisch Genootschap op 20 oktober 2024 - geschreven en geplaatst door Edith.

Het verhaal van Mike

Ik wil jullie vertellen over Mike….voorzitter van stichting roze en de regenboog. Mike kan hier nu niet staan en er zelf over vertellen, omdat hij ziek is.

Mike is 38 jaar oud. Toen hij geboren werd, was hij 12 weken te vroeg. Op de vijfde dag na de geboorte kreeg hij een hersenbloeding. Daarom werd hij spastisch. Dit houdt in dat de spieren alleen maar stijf blijven. Dat is soms best ingewikkeld, in het hoofd is Mike helemaal ok, alleen het lichaam gaat dus niet zoals het zou moeten. Mike woont daarom nu in een focuswoning met begeleiding om hem in bed te stoppen en dat soort dingen. Het is een ruime woning waar hij met zijn rolstoel overal doorheen kan en bij kan, zoveel mogelijk zelfstandig.

Soms gaat het een periode slechter met de spieren van Mike en dan verblijft hij een langere tijd in Heliomare om te herstellen. Ze werken er dan aan, dat alles minder pijn doet en het wat beter doet. Mike weer wat soepeler wordt.

Toen hij 15 jaar was, kwam hij ook in Heliomare terecht. Daar kwam hij erachter, dat hij homoseksueel is. Ineens begreep hij, waarom hij vroeger ook graag met Ken en Barbie speelde. Het was voor hem een kwartje. Hoe kwam hij erachter, hoor ik u denken. Dat was, omdat hij heel romantisch verliefd werd op 1 van de verplegers van Heliomare. Hij besloot over zijn gevoelens te praten en er werd hem uitgelegd wat het kon betekenen. In eerste instantie had hij veel moeite om deze gevoelens te accepteren. Hij voelde zich gefrustreerd. Eerst was hij al gehandicapt en nu ook nog eens homo. Dat klopt niet en dat hoort niet. Dat hebben de meeste mensen toch ook niet.  Een jaar lang heeft hij deze gevoelens weggeduwd. De tijd heeft hem geleerd om ook de homoseksualiteit te accepteren. Zijn ouders bleken het overigens allang gezien te hebben die homoseksualiteit, maar die hadden er niks over gezegd. Acceptatie van hen was er dus al.

In 2014 deed Albert Verlinde een oproep voor mensen met een handicap voor het programma: Het zal me een rotzorg zijn. Mike reageerde om mee te doen en niet veel later kwam de televisie bij hem langs. Tijdens het programma werd hij verzorgd door Silfred. Als je het programma opzoekt, staat dit er onder;  “Silfred is een werkloze ubergay wiens leven bestaat uit feesten, zuipen en seks. Verantwoordelijkheid heeft hij niet en zorgen voor iemand met een handicap ziet hij totaal niet zitten. Mike is spastisch en zit daarom in een rolstoel. Hij zit niet letterlijk stil, want hij heeft maar liefst drie vrijwilligersbanen. Mike is ook homoseksueel, maar het is erg moeilijk voor hem om uit de kast te komen. Silfred zal Mike van top tot teen moeten verzorgen en hopelijk gaat dit hem lukken.” Op het internet kan ik alleen dit intro terug vinden. Het filmpje doet het al niet meer. Jammer anders kon ik u verwijzen om te kijken.

Het was een mooi programma. Mike werd uiteindelijk meegenomen door Silfred op een boot bij de Pride. Met een kraan werd zijn rolstoel op de boot gehesen. Hij voer mee op een Amsterdamse boot. Zijn eerste ervaring in de LHBT-scene. Silfred ging ook voor hem op zoek naar een ‘vriendje’. Zo had hij ook nog een soort romantische date met iemand in een luchtballon. Dat is uiteindelijk niks geworden, maar de ervaring was natuurlijk top. Mike ervaarde het alsof er ineens allemaal deuren open gingen, een hele nieuwe wereld.

Toen ik Mike op televisie had gezien (ik kende hem nog niet, maar wel zijn buurt en verzorging in Purmerend) ben ik hem gaan benaderen, omdat ik het leuk vond om hem te betrekken bij stichting ReR Purmerend. Mike was superenthousiast en werd al heel snel een lid van het bestuur.

Later werd er nog eens een oproep gedaan voor mensen met een beperking op de televisie door KRO/NCRV. Samen met Ruud de Wild en een groepje andere mensen met een beperking mocht hij o.a. interviews met mensen doen, die online en op televisie werden uitgezonden. Het No Limits Netwerk. Ik herinner me een interview van Mike met mensen in een lift. Op elke verdieping werd door Mike een vraag gesteld over seksualiteit. Mike was zich gaan verdiepen en kon dit toen goed.

Intussen maakte hij gebruik van SAR (Stichting Alternatieve Relatiebemiddeling) en kwam er wel eens een sekswerker bij hem thuis. Het was hem een leermoment om erachter te komen, hoe dat werkte met gevoelens, verliefd zijn en hoe je dat met elkaar zou kunnen delen in de toekomst. Tijdens de eerste regenboogviering van ReR in samenwerking met Gerard Nieuwburg en Wielie Elhorst heeft Mike samen met zijn sekswerker hierover verteld in buurthuis het Triton. Het was een spannend moment en het begin van een steeds grotere inzet van Mike voor ReR. Daarna ontstond café Pride waar mensen met een beperking en LHBT+ samen konden komen, gewoon ergens in een café.

Via het internet, een datingsite, Badoo, vond Mike zijn huidige vriend Winfried. Eerst kon hij niet geloven, dat hij iemand gevonden had en ook nog iemand die gewoon kon lopen. Niet alleen Mike vond dat spannend, de ouders van Mike vonden dat ook spannend en wilden natuurlijk niet dat Mike daarin teleurgesteld zou worden. De eerste afspraak kwam Winfried met de taxi naar Mike toe. Na alle nervositeit, angst en onzekerheden is het nu rustiger geworden en gaat het goed.

Helaas heeft Mike nog wel regelmatig last van ziekte. Op dit moment een griep en een blaasontsteking. Ook is de ziekte van Crohn geconstateerd. Wij hopen voor hem, dat door de rust in zijn hoofd en leven, dit minder gaat worden, maar zijn dankbaar dat we hem in ons leven hebben.

Dankzij Bert Woudstra van Stichting Transgenders Noord Holland kwam ik dit stukje tegen. 

Prachtig verhaal van de coming out van Milly Lanser

Zorgvuldig bereidde Milly Lanser (56) haar identiteitswisseling voor op een school vol pubers. Ze was op het Huygens College in Heerhugowaard meneer Lanser en keerde na de zomervakantie terug als mevrouw Lanser.

Hoe meester Milko na de zomervakantie terugkwam als juf Milly
In: AD, 4 januari 2020

https://www.ad.nl/binnenland/hoe-meester-milko-na-de-zomervakantie-terugkwam-als-juf-milly~abc492acd/?fbclid=IwAR299KF0_1tYUzZzSa0NH-qcssH05u54fMPKmRC6_v8sjfIIYoiWu7eQpVk

Wij kregen deze link toegestuurd met het verzoek om het op onze website te posten. Je hoeft niet altijd jong te zijn om uit te kast te komen.

https://www.rtlnieuws.nl/editienl/laatste-videos-editienl/coming-oud

Tijdens afgelopen ReR kitchen ontmoette ik Arnold Boekhoff hij is homo en heeft een verstandelijke beperking. Hij heeft een prachtig youtube filmpje hierover gemaakt en die wil ik graag met jullie delen.